Askeri ve avcılık kamuflajları eğitimsiz bir göze benzeyebilir. Ama ikisi nasıl ve neden farklı?
Avcılık ve askeri kullanıma yönelik kamuflajın ortak bir amacı vardır: Tespit edilmekten kaçınmak için insanları çevredeki ortama karıştırmak. İnsanlar tarih boyunca avlanmıştır. Gerçekten de eski atalarımızın hayatta kalması avlanma becerilerine bağlıydı.
Şimdilik hızlı ilerleyin. Avcılar artık hayatta kalmak için gerekli değil. Bu avcılığın bittiği anlamına gelmiyor çünkü öyle değil. Avcılığın yakın gelecekte kökünün kazınacağı ve sona erdirileceği anlamına da gelmiyor, çünkü öyle olmayacak.
Ancak geçmişten büyük bir fark, kamuflajın kullanılmasıdır. Avcılar kendilerini gizlemek için kullanmazlardı. Kamuflajın avcılar için bir şey haline gelmesi ancak 20. yüzyılın ikinci yarısına kadar mümkün olmuştur. Baskın Kuzey Amerika kabuğuna benzer, Fransız kertenkele kamuflaj desenine benzer. Ten rengi bir arka plan üzerinde kavisli kahverengi ve siyah çizgilerden oluşur. . Kullanıcının silüetini kırmaya yarar.
Bazı yanıltıcı desenler, ağaç sınırının üzerindeki yüksek kontrastlı ortamlar için belirgin siyah çizgiler ve büyük makro öğelerle tasarlanmıştır ve uzun mesafelerde çok etkilidir. Renkler, ten rengi bir arka plandan açık gri, koyu gri, kahverengiye geçerek çevredeki kayalık alanlarla uyum sağlar. ve siyah.
Fark nedir?
İyi bir kamuflaj sistemi, taş ocağının sizi tespit etmek için kullandığı metodolojiyi avınıza karşı yönlendiren sistemdir. Avcılık için kamuflaj ile askeri kullanım için kamuflaj arasındaki fark da burada yatıyor.
Askeri tespit yöntemleri:
Görsel
Ses
Yakın kızılötesi
Termal
Av tespit yöntemleri:
Görsel
Ses
Koku
Tespit yöntemleri arasındaki örtüşme, görsel ve sesin kesişiminde meydana gelir. Ancak burada önemli olan görselliktir çünkü kamuflaj taş ocağının/hedefin neyi görüp görmediğini doğrudan etkiler.
Görsel algılama, tüm hayvan türlerinde ve insanlarda benzer şekilde çalışır. Geniş biyolojik anlamda gözler, ışığın belirli renklerine (veya dalga boylarına) duyarlıdır ve bunları fotoreseptör hücreleri aracılığıyla algılar.
İnsanlar üç farklı rengin (kırmızı, yeşil ve mavi) algılanmasına olanak tanıyan trikromatik görüşe sahiptir.
Geyik ve Kanada geyiği gibi hayvanlarda ise yalnızca iki renk reseptörü (mavi ve yeşil) bulunur. Avcıların giydiği turuncu yeleklerin o kadar da gülünç olmamasının nedeni budur; parlak ve canlı renk diğer avcıları uyarır, ancak hayvanları etkilemez çünkü avcılar onu tehdit edici olmayan bir gri olarak görür.
İşte bir numaralı fark bu: renk algısı. Farklı ortamlara rağmen, hayvanların insanlardan daha az renk görmesi nedeniyle avlanma kamuflajının kaplayacağı alan daha azdır.
Görsel algılama alanına dokunan son fark, avcılığın askeri angajmanlara karşı doğasıdır. Askeri kamuflaj, ortam değişse bile A noktasından B noktasına kadar çalışmak zorundadır. Ayrıca kullanıcı hareket halindeyken en azından yarı etkili olmalıdır.
Bunun aksine, avlanma kamuflajının yalnızca A noktasında çalışması gerekir. A noktası, seçeceğiniz ve orada kalacağınız noktadır çünkü orası en iyi uyum sağlayacağınız yerdir. Ancak kamuflajınızın aynı zamanda B noktasında da etkili olmasına gerek yoktur. B noktasına gitmek istemiyorum çünkü av hayvanları mükemmel hareket algılama duyularına sahiptir ve yalnızca birkaç adım sonra tespit edilirsiniz. Bu üçüncü farktır: hareket etmek ve hareketsiz kalmak.
Dürüst olmak gerekirse, avcılık için yapılan kamuflaj ile ordu için yapılan kamuflajı karşılaştırmak pek adil değil. Bu, elmaları portakallarla karşılaştırmaya çok benziyor.
Dahası, askeri kamuflaj sırf "askeri" olarak etiketlendiği için doğası gereği yaptığı işte daha iyi değildir. Gerçek şu ki, askeri ve avlanma kalıpları farklı şekilde inşa edilmiştir çünkü operasyonel ortamların doğası gereği böyledir.