Kamuflaj bir paradoks modelidir. Kamuflajın tarihi hem saklanmayı hem de görülmeyi kapsar: gözü karıştırmak, gerçekliği altüst etmek ve hem bireysellik hem de grup yakınlıklarına işaret etmek… Herhangi bir kamuflaj tarihi, doğru bir şekilde 'doğa ana' ile başlamalıdır. Orman karıncalarından balon balıklarına, ahtapotlardan kuşlara kadar çok çeşitli hayvanlar kendilerini gizlerler; bazen şaşırtıcı bir şekilde.
Ortalarda modern tüfeğin icat edilmesinden önce (en eski tüfekler 15. yüzyılda kullanılıyordu), dünya çapındaki ordular askerlerini parlak renk tonlarında giydiriyordu; örneğin İngiliz birliklerini düşünün ikonik koyu kırmızı üniformaları (kırmızı ceketler) giydiler. Ancak nişancılar, hedefleri vururken kendilerini gizlemek için daha göze çarpmayan kıyafetler giymeye başladı. Avusturyalı Jäger'ler ("avcılar" anlamına gelir) açık gri giyerken, İngiliz 95. Tüfek Alayı koyu yeşil giyiyordu.Askeri haki (terim Urduca ve Farsça'da 'toz' anlamına gelen kelimelerden gelir) -19. yüzyılın ortalarında ortaya çıktı İngiliz Hint Ordusu'ndaki askerler beyaz üniformalarını çay ve köri ile boyamaya başladı. Haki, kişinin üniformasını bembeyaz tutmak için verdiği umutsuz mücadeleye son vermekle kalmadı, aynı zamanda askerlerin uzaktan görünürlüğünü de azalttı.
Buna rağmen, daha parlak askeri kıyafetler 20. yüzyılın başlarına kadar hakim olma eğilimindeydi. Ordular neden daha koyu üniformalar giyme konusunda bu kadar isteksizdi? Cevap, savaşın değişen doğasında yatıyordu: Dayanıklılık ve görünürlük gibi pratik hususların yanı sıra üniformalar, askerlerin savaşa hazır hissetmelerini sağlama konusunda psikolojik bir işlev de görüyordu. Tüfek güdümlü savaşın önemli bir özelliği olan, düzen halinde yürüyen parlak giyimli askerlerin düzenli sıraları yerini gerilla savaşına bıraktı. Bu yeni çağda savaşmak ve kazanmak için gizlilik temel bir avantajdı.
Birinci Dünya Savaşı
Birinci Dünya Savaşı öncesinde yeni bir tehdit ufku kararttı: düşman havadan keşif. (Hava saldırısı bir süre sonra mümkün hale geldi.) Bu nedenle, ordular ilk olarak insanları değil, yerleri ve ekipmanı gizlemek için kamuflaj desenini ve taktiklerini kullandı.
Fransızlar, 1914 civarında ilk kamuflaj uzmanlarını (kamuflaj uzmanları) organize ettiler. İlk taktikler, çevredeki manzaraya uyum sağlamak için araçları ve silahları rahatsız edici desenlere boyamakla sınırlıydı. Kamuflörler kendi özgün sanatlarının hem uygulayıcıları hem de öğretmenleriydi. Diğer askeri birimlere, teçhizatlarını boyayla nasıl gizleyeceklerini, malzeme (askeri teçhizat) dolu bir kulübenin üzerine sahte yapraklarla örülmüş ağları nasıl atacaklarını ve her türlü kamyon izini ve top patlaması izlerini nasıl sileceklerini öğrettiler.
İkinci Dünya Savaşı
Kamuflajın gerçekten işe yaradığına dair kanıtlar düzensizdi. Ancak dünya İkinci Dünya Savaşı'na doğru ilerlerken, yeni hava saldırısı tehdidi her iki taraftaki orduları kamuflajı daha yaygın kullanmaya yöneltti. Göz kamaştırıcılık hariç, Birinci Dünya Savaşı döneminden kalma tüm kamuflaj taktikleri yeniden canlandırıldı ve genişletildi. Dönemin askeri literatürü, acemi erlerden üst düzey rütbeli askerlere kadar her askeri hedef alan kamuflaj eğitim kılavuzlarıyla doludur. İkinci Dünya Savaşı sırasındaki iki Müttefik zaferi, başarılarını büyük ölçüde kamuflaja borçluydu: 1942'de El Alamein ve 1944'te D-Day. İkinci El Alamein Muharebesi sırasında Müttefikler, şişirilebilir tanklar, sahte topçu patlamaları ve - olağanüstü bir şekilde - Süveyş Kanalı'nın tamamını havadan görüntülemeyi içeren, akıllara durgunluk veren derecede ayrıntılı bir kamuflaj planıyla Almanların Süveyş Kanalı'nı ele geçirmesini engellediler. Bu, İngiliz kamuflajcı ve sahne sihirbazı Jasper Maskelyne'in şaheseriydi.
İkinci Dünya Savaşı Sonrası
İkinci Dünya Savaşı, kumaş üzerine mekanik baskılı desenlerin yükselişine tanık oldu ve desenin farklı varyasyonlarını daha keskin bir şekilde odak noktasına getirdi. Her ulusun bir değil, savaş ortamına (kar, çöl, orman, orman) uygun farklı versiyonları olan birkaç benzersiz kamuflaj deseni vardı. Kimin hangi kamuflaj desenini giydiği, sömürge ilişkilerini, değişen ittifakları ve diğer pratik hususları ortaya çıkardı (ordunuzun kamuflajının son düşmanınızın kamuflajına ne kadar felaket derecede benzediği gibi).
Kamuflaj bugün sivil kültüre nüfuz ediyor: Jean Paul Gaultier, Prabal Gurung ve Patrik Ervell (diğerlerinin yanı sıra) gibi sanatçıların kadın giyim tasarımlarında yer alıyor ve kamuflaj giyen müzisyenler, siyah gücün bir tür siyasi aktivizmine bağlılıklarının sinyalini verebilir. (Halk Düşmanı) Afrika haklarına (U2).Görsel sanatçılar da şevkle kamuflaj yapmayı benimsediler. Andy Warhol'un Kamuflaj Otoportresi (1986), sanat sahnesine Soğuk Savaş'ın zirvesinde çıktı; bu, kafa karıştırıcı bir şekilde, kendisini nadiren resmi olarak ilan eden, neredeyse sürekli bir savaş dönemiydi.
Tüm teknolojiler gibi kamuflaj da gelişiyor. Yüksek teknolojili kamuflaj artık vücut ısısını düşman sensörlerinden gizleyebilir veya bir kumaşı dinamik olarak çevresiyle eşleştirmek için fiber optikleri kullanabilir. Teknoloji uzmanları, tıpkı Harry Potter'ın görünmezlik pelerini gibi, nesneleri, hatta insanları görünmez kılmak için ışık dalgalarını büken bir kamuflaja doğru ilerliyorlar.